Integracyjne Niepubliczne Przedszkole

Przedszkole – Olkusz ul. Dąbrowskiego 11

Strefa rodziców

 

Drodzy Rodzice

Dyrektor Przedszkola serdecznie zaprasza na konsultację

w każdy czwartek godzina 14.00-16.00

Konsultacje z Wychowawcami Grup

Raz w miesiącu

/termin na początku miesiąc podany na tablicy informacyjnej/

Konsultacje ze specjalistami dla rodziców dzieci z orzeczeniami

Raz w miesiącu

/termin na początku miesiąca podany na tablicy informacyjnej/

 

PROGRAM ADAPTACYJNY – UWAGI DLA RODZICÓW

Gdy moje dziecko idzie pierwszy raz do przedszkola

Płacze, krzyczy, łapie za spódnicę, prosi by go nie zostawiała ... Taką sytuację przezywa każdy rodzic. Go zrobić, by nasze dzieci chętnie i z radością rozpoczynały przygodę z przedszkolem?

Wbrew pozorom pytanie to zadają sobie nie tylko rodzice maluszków. Zdarza się także, że i starsze dzieci maja z tym kłopot lub po wakacjach niechętnie wracają do przedszkola. Nie ma w tym nic dziwnego ani niepokojącego. Należy pamiętać, że wrzesień jest miesiącem adaptacyjnym, i nie wpadać w panikę! Niektóre dzieci, podobnie jak dorośli, radzą sobie z nową sytuacją łatwiej i szybciej. Inne potrzebują na to więcej czasu.

Kochani Rodzice! Rozstanie z Wami, często po raz pierwszy w życiu, na kilka bardzo długich godzin, jest szczególnie dla 3 – czy 4 – latka, ale również dla starszych dzieci , dużym przeżyciem.

To Wy musicie panować nad swoimi emocjami, by dodatkowo nie potęgować u dziecka niepokoju, bo i tak w mniejszym lub większym stopniu pojawi się on w związku z nową dla niego sytuacją. Od Was dziecko uczy się radzenia sobie z emocjami i nową sytuacją. Zapewnijcie spokojnie swoja pociechę, że je kochacie i że jest dla was najważniejsze, dlatego przyjdziecie po nie jak najszybciej, jak to będzie możliwe by razem spędzić czas przed dobranocką. Dobrze jest zaplanować jakieś wspólne zajęcie na popołudnie! Ale danej obietnicy ZAWSZE trzeba dotrzymywać, więc obietnica musi być przemyślana i możliwa do zrealizowania.

Oto kilka rad nie tylko dla poczatkujących rodziców przedszkolaków:

  1. Wyjdźcie z domu na tyle wcześnie, by po drodze do przedszkola mieć czas na rozmowę i nie poganiać malucha w zdenerwowaniu.
  2. Zdecydowanie i spokojnie żegnajcie się ze swoja pociechą, jednak nie za długo, by nie przedłużać trudnego rozstania.
  3. Płaczącemu brzdącowi powiedźcie, że teraz pocieszy go jego pani, ponieważ Wy spieszycie się do pracy, by równie szybko wrócić po niego przed końcem przedszkolnych zajęć.
  4. Wspominajcie, że czekają na niego inne dzieci, które chcą się z nim pobawić i nowe zabawki.
  5. Pamiętajcie, że wszystkie dzieci, gdy tylko znajdują się w sali, włączają się w zajęcia, wspólne zabawy, posiłki, rysowanie, śpiewanie, spacery – dlatego nawet przez minutę nie pamiętają o smutku.
  6. Jeżeli minęło już sporo czasu, a sytuacja się nie zmienia, dobrze, by któreś z was wzięło kilka dni urlopu. Będzie wtedy możliwość, aby wygłuszyć emocje oraz stopniowo przedłużyć pobyt dziecka w przedszkolu. Wtedy łatwiej zaakceptuje ono nową sytuację.
  7. Spytajcie wychowawczynie lud dyrektora przedszkola, czy możecie choć przez jeden dzień towarzyszyć swojemu dziecku w zajęciach.
  8. Ale nawet najlepiej przygotowane do pójścia do przedszkola dzieci mogą mieć trudności adaptacyjne, przejawiające się w większości przypadków płaczem, często niechęcią do jedzenia, czasami gorączką i wymiotami. Należy wtedy przyjrzeć się bacznie sobie, gdyż obawy i niepokoje członków rodziny, rodziców, dziadków i opiekunów mogą w sposób nieświadomy być przekazywane na dziecko i tym samym utrudniać proces adaptacji przedszkolnej.

Czego nie robić, by nie zniechęcać dziecka do przedszkola:

  1. Nie speszyć się rano przed wyjściem do przedszkola (dziecko będzie spokojniejsze, a następnego dnia nie będzie miało przykrych wspomnień).
  2. Nie straszyć malucha przedszkolem i panią wychowawczynią.
  3. Nie zabraniać dziecku, by zabrało ze sobą ulubiona małą przytulankę (doda mu otuchy).
  4. Nie łamać danego słowa – odbierać pociechę wtedy, kiedy obiecaliście przyjść (np.: zaraz po obiedzie).
  5. Nie krytykować prób samodzielności – dziecko będzie pewniejsze siebie w grupie.
  6. Nie mówić o spaniu w przedszkolu – większość dzieci boi się tego, dlatego leżakowanie najlepiej jest nazwać odpoczywaniem.
  7. Nie dawać dziecku nowych, nieznanych mu rzeczy – np. do mycia (tęcznik, szczoteczka do zębów i kubeczek), czy do przebrania – gdyż wzmacniają poczucie zagubienia w nowym, nieznanym mu otoczeniu, natomiast stare dodają otuchy.

Jakie zachowania powinny nas zaniepokoić

Każdy przypadek jest indywidualny, a okres adaptacyjny trwa przeciętnie od kilku dni nawet do 3 miesięcy. Płacz, stronienie od innych dzieci i zabaw to typowe zachowania, które nie powinny nas martwić i z którymi radzą sobie doświadczone nauczycielki przedszkolne. Jeżeli jednak zachowania te zamiast ustępować, będą się nasilać lub gdy dziecko będzie miało objawy somatyczne, jak ból brzucha czy gorączka, dobrze jest skontaktować się z psychologiem dziecięcym.

Podstawowa zasad – rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać

Przedszkolakowi, tak jak dorosłym, na stres pomaga rozmowa. Ważne jest by nic w przedszkolu go nie zaskoczyło – niech dowie się od was jak najwięcej! Dziecko jeżeli będzie rozumieć dlaczego chodzi do przedszkola, na pewno to zaakceptuje. Jeżeli wytłumaczycie mu, że każdy ze swojej rodziny ma swoje zajęcia i obowiązki, na pewno poczuje się dumny ze zmiany swojego losu. Mama i tata wychodzą do pracy i robią tam ważne rzeczy, więc i ono ma swoje sprawy. Cóż do przedszkola nie chodzą tylko dzidziusie! Poza tym, gdy nie ma rodziców , dom pozostaje pusty – czy nie przykro byłoby w nim zostać samemu? Zwłaszcza, że w przedszkolu jest pani i wielu kolegów! Ważne jest też, by rozmawiać z dzieckiem o tym, co wydarzyło się w przedszkolu. Warto, odbierając dziecko z przedszkola, zajrzeć z nim do Sali. Porozmawiać o tym, co robiło, co mu się podobało, dodać otuchy i wesprzeć. Zabawy grupowe na początku roku szkolnego powinny prowadzić do poznania się dzieci w grupie. Warto, żeby rodzice poznali piosenki i wiersze, których uczą się ich dzieci, tak żeby im pomóc je przyswoić i w sposób pośredni uczestniczyć w życiu przedszkolnym dziecka.

Może zrobić coś niespotykanego i wywrócić porządek rannych obyczajów do góry nogami

Najpierw razem z dzieckiem odprowadź mamę lub tatę – to zależy o której każde z was musi być w firmie. Niech przedszkolak też ma okazję spróbować roli odprowadzającego. Odegrajcie scenkę rozstania – tata chce się jeszcze żegnać, ale Wy musicie się spieszyć, każde do swoich zajęć i obowiązków. Przecież czekają na was przedszkole i praca! Po drodze będziecie mieli świetna okazję, by omówić z dzieckiem jeszcze raz sprawę codziennych rodzinnych rozstań. To przecież nic wielkiego, bo spotkacie się wszyscy razem już po południu.

Urządźcie przedszkole dla wszystkich maskotek i lalek Twojego dziecka!

Podczas zabawy pilnie przyglądaj się zachowaniom i reakcjom dziecka, słuchaj jego wypowiedzi – to najlepsza okazja by dowiedzieć się, co mu sprawia trudność, czego się boi i jak radzi sobie w swoim przedszkolu. Małe dziecko nie potrafi samodzielnie analizować sytuacji i wyciągać wniosków, musisz zrobić to za niego, by mu pomóc.

 

                                               Wychowanie dziecka jest ogromnym wyzwaniem. Wyzwaniem, które niesie ze sobą wiele miłości, radości, uśmiechów, ale także  trudów i niepewności.  Wymaga od rodziców ciężkiej pracy. Ważne jest, aby pamiętać, że wychowanie dziecka musi być dostosowane nie tylko do wieku dziecka, ale też do jego indywidualnego poziomu rozwoju. Dzieci różnią się też między sobą inteligencją i zdolnościami, czyli cechami, które się „ po prostu ma”. Nie każde dziecko będzie w identyczny sposób reagowało na nowości i przyswajało je.  Już od narodzin dziecka, rodzice powinni uczyć go właściwych postaw moralnych i odpowiedzialności za swoje czyny. 

Znany pedagog Janusz Korczak przedstawia Rodzicom 20 zasad wychowania dziecko:

  1. Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba z mojej strony.
  2. Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję - poczucia bezpieczeństwa.
  3. Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko Ty możesz mi pomóc zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.
  4. Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuję postawę głupio dorosłą.
  5. Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.
  6. Nie chroń mnie przed konsekwencjami. czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
  7. Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.
  8. Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że Cię nienawidzę. To nie Ty jesteś moim wrogiem, lecz Twoja miażdżąca przewaga!
  9. Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć Twoją uwagę.
  10. Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed Tobą bronić i robię się głuchy.
  11. Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic, z tego wszystkiego nie wychodzi.
  12. Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dla tego nie zawsze się rozumiemy.
  13. Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.
  14. Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w Ciebie.
  15. Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę Cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić Cię o wyjaśnienie, poszukam ich gdzie indziej.
  16. Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.
  17. Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na Twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet ci się nie śniło.
  18. Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
  19. Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.
  20. Nie bój się miłości. Nigdy.

Każdy Rodzic powinien zapoznać się z powyższymi zasadami i mieć je zawsze pod ręką.

                               Integracja pełna kolorów tęczy

Integracja to tendencja do scalania, łączenia człowieka z drugim człowiekiem, z grupą. Integracja to sposób społeczeństwa na pokonanie lęku przed innością, odmiennością czy nawet indywidualnością innych.

Koncepcja integracji pełnej polega na łączeniu ludzi sprawnych i niepełnosprawnych w jedno społeczeństwo, czyli tworzenie nowego modelu współżycia. Koncepcja ta wiąże się z organizowaniem dla dzieci niepełnosprawnych różnych form pomocy specjalistycznej, zarówno w nauce jak i w społecznym przystosowaniu. Druga to koncepcja integracji niepełnej, określana jako koncepcja integracji częściowej. Polega ona na dopełnieniu społeczeństwa osobami niepełnosprawnymi.

W naszym przedszkolu pomaga się dzieciom niepełnosprawnym w wieku przedszkolnym. Dzieci uczą się wspólnie wykonywać codzienne czynności związane z zaspakajaniem własnych potrzeb. Podstawową ideą jest integracja i maksymalna indywidualizacja stosowanych oddziaływań zarówno edukacyjnych jak i terapeutycznych.

 Metody pracy dobierane są do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka:np

- metoda Knill’ów

- metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne

- metoda Integracji Sensorycznej

- Zooterapia (dogoterapia, hipoterapia)

 

Do naszego przedszkola kwalifikowane są dzieci na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, które wydawane jest przez poradnie psychologiczno-pedagogiczną. Mogą to być dzieci z różnymi zaburzeniami jak:

- niepełnosprawność ruchowa,

- niepełnosprawność intelektualna (stopień lekki, umiarkowany),

- mózgowe porażenie dziecięce,

- autyzm,

- zespół Downa,

- afazja itp.

 Korzyści dla dzieci niepełnosprawnych.

- dzieci mogą przebywać w naturalnym środowisku, mają kontakt z rówieśnikami, nie są izolowane społecznie, uczą się funkcjonować w grupie, mogą odnosić sukcesy na miarę swoich możliwości. Mogą korzystać z pomocy psychologa, logopedy, fizjoterapeuty, muzykoterapeuty, pedagoga, terapeuty zajęciowego według ustalonego rozkładu zajęć. Dzieci mają do pomocy nauczyciela wspomagającego, który wspiera ich w czasie zajęć, zna ich problemy i ograniczenia.

Korzyści płynące z integracji dla dzieci zdrowych.

- dzieci zdrowe, pełnosprawne aktywnie uczestniczą w trudnym procesie uczenia się samodzielności przez ich mniej sprawnych kolegów. Dzieci uczą się akceptacji. – dziecko jest przede wszystkim dzieckiem a dopiero później niepełnosprawnym. Rodzice dzieci zdrowych zauważają, że ich dziecko jest bardziej uważne, tolerancyjne, staje się sprawiedliwe.

Osoby, które na co dzień uczestniczą w integracji dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych wskazują na korzyści ze wspólnego bytowania. Przebywanie dzieci zdrowych wśród rówieśników niepełnosprawnych budzi ich wrażliwość, rodzi się bezinteresowność. Współprzeżywanie stwarza pełnych emocji sytuacje, w których dzieci uczą się współdziałania i współpracy. Ważne jest, że im wcześniej dzieci zdrowe spotykają się ze swoimi niepełnosprawnymi rówieśnikami, tym łatwiej przebiega proces wzajemnego przyzwyczajania się, zrozumienia i akceptacji, czyli szeroko rozumianej tolerancji. Wspólne przebywanie przyczynia się do naturalnego usuwania uprzedzeń i lęków. Dzieci traktują niepełnosprawność w sposób naturalny, zachowują się tak, jakby nie zauważały różnic w  wyglądzie czy efektach działania. Integracja zatem kształtuje właściwe postawy społeczne. W ten sposób dzieci mogą przekonać się, że sprawność nie jest czynnikiem decydującym o wartości człowieka.

 Systematyczna praca  i terapia dziecka niepełnosprawnego ruchowo i umysłowo  pozwala mu się prawidłowo rozwijać.  Nasze przedszkole  stwarza dobre warunki do budowania prawidłowego funkcjonowania dziecka z niepełnosprawnościami.

W tej krainie pełnej kolorów tęczy króluje misja: KAŻDY JEST TAK SAMO WAŻNY I POTRZEBNY DLA INNYCH”

                                                              

 

 

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.
Akceptuję